Het kleine Noorse dorpje Haugastøl is ieder jaar de verzamelplek voor een selectie van de beste snowkiters te wereld. Ze komen samen voor de strijd der snowkitetitanen op de Noorse Hardangervidda hoogvlakte: Red Bull Ragnarok. Een van de Red Bull teamrijders Remi Meum bedacht dat dit een uitgelezen moment is om uniek beeld te schieten en dus gingen drie teams van ieder vier kiteboarders en een videomaker aan de slag met hun opdracht: In vijf dagen een zo gaaf mogelijke snowkite video schieten.

Woord & beeld: Bastiaan Oostdijck

Dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan, want als je maar vijf dagen de tijd heb moet het weer natuurlijk wel meezitten. Dat deed het de eerste twee dagen niet. Door harde wind en sneeuwval was het Hardangervidda plateau, waar de beste spots te vinden zijn, vrijwel onbegaanbaar. Aan de teleurgestelde blikken van de deelnemers was goed te zien dat ze nog zeker niet het materiaal hadden verzameld wat ze voor ogen hadden.

Dag drie begon al niet veel beter. Weinig wind en dichte bewolking. Er lag wel veel verse sneeuw en er viel zelfs nog bij. Daardoor bleef de weg afgesloten.Toen laat in de middag het plateau werd opengesteld wenkte een van de kiters ons om mee te gaan. Midden op het plateau scheen de zon, maar vanwege een betere windvoorspelling werd er doorgereden. Een slechte beslissing, want aan de westkant trok de lucht weer dicht. Dus snel synchroon keren met vijf auto’s en terug naar skiftesjøen.

Daar werden de auto’s met een flinke gang de diepe sneeuw van de parkeerplaats in gereden. Weer los komen was een zorg voor later. Er stond een knoopje of 15, dus overal kwamen kites te voorschijn en iedereen was druk aan het pompen. De kites waren nog maar net opgepompt toen de wind begon aan te trekken. De donkere lucht die er aan kwam beloofde niet veel goeds en een minuut later zaten we midden in een sneeuwstorm. De wind trok aan naar 30-40 knopen en de sneeuw vloog horizontaal langs. Dat zijn omstandigheden waarbij ook local Björn kaupang achter in z’n bus gaat schuilen. Gelukkig bleek het echt een bui te zijn en kwam na een kwartiertje de zon alweer langzaam door. De snowkiters konden los.

De teams gingen uiteen en ik besloot team 3 met Malin Rapp, Claes Lundin, SAm Medysky, Marek Zach en regisseur/cameraman Eric Ellioth kvamsdahl te volgen. De rijders waren al druk aan het kijken naar wat er mogelijk was op deze spot. Dankzij het dikke pak sneeuw was er marge voor een foutje. De rijders hadden geen rem en gingen er vol voor. Je moest echt goed om je heen kijken want overal werden dikke loops en passes gemaakt. Langs de weg staan palen, of eigenlijk boomstammen die de route voor de sneeuwschuivers markeren. Deze blijken ook heel geschikt om je board tegen aan te drukken tijdens een sprong. Natuurlijk gingen de sprongen steeds hoger net zo lang tot ze precies het puntje van de stok wisten te raken.

Iedereen die kite weet dat er gekke acties verzonnen worden als er een camera bij komt kijken. De weg met aan beide kanten hoge sneeuwwallen werd dus al snel een uitdaging. Na het voorzichtig checken van de afzet werden de eerste road jumps gemaakt. De canadees Sam Medysky vond dat niet genoeg en ging nog een stapje verder. Hij maakte een aantal hele dikke one-footers over de weg waarvan iedereen onder de indruk was.

Na een paar uur waren de rijders leeg en werd het tijd om weer terug te gaan richting het hotel voor het daglicht zou verdwijnen. Dat werd nog een avontuur opzich. Door de krachtige wind werd de losse sneeuw met bakken tegelijk over de weg geblazen. Het resultaat was dat je van de zes meter brede weg de zijkanten soms niet eens kon zien. De rit terug duurde dus een flink stuk langer en met het zweet tussen de billen kwamen we uiteindelijk weer in Haugastøl aan. Daar bleek dat zelfs locals het prettig hadden gevonden dat we voorop reden met onze oranje auto.

Ondanks de ongunstige windcondities hebben de rijders en filmers toch een hoop materiaal weten te verzamelen wat vervolgens nog gemonteerd moest worden. Met name de laatste nacht hebben de regisseurs weinig geslapen en op cafeïne en suiker geleefd.

De avond voor Red Bull Ragnarok werden de drie video’s vertoond na afloop van de briefing. Deze 200+ snowkiters waren duidelijk onder de indruk van wat de teams in zo’n korte tijd hadden klaargespeeld. De race-deelnemers hadden kaartjes gekregen waarmee ze op hun favoriet konden stemmen. Na het tellen van de stemmen bleek het team waar ik bij heb staan fotograferen de overduidelijke winnaar: Team 3 gefeliciteerd!

Remi en RedBull vonden het een geslaagd evenement, dus de kans is groot dat ze dit vaker op poten gaan zetten. Wie zal de eerste nederlander zijn die zich in de kijker speelt en uitgenodigd gaat worden?