Op vier maart midden in de nacht vertrekt een tweede delegatie, Remco en Sjoerd Klabbers samen met hun vader en een berg aan bagage, naar het vliegveld van Keulen. Via een tussenlanding op Las Palmas naar Sal, Kaapverdië. Ze komen aan om twaalf uur ‘s middags (lokale tijd). In het hotel gaan de truien en spijkerbroeken uit en de O’Neill boardshorts aan, lekker weertje! Die dag verkennen ze alleen het stadje Santa Maria en wennen ze aan de temperaturen. Dit wordt niet zomaar een vakantie naar Sal, maar een trainingskamp voor aanstormend talent van eigen bodem onder leiding van Julian Hosp.
Door: Remco en Sjoerd Klabbers, Klaas Adema, Jop Heemskerk, Steyn Muller, Rens van der Schoot, Nanette Snoek, Sander Bos.
Met dank aan Bram, Rogier, Renee, Klaas, F-One en O’Neill.
Begeleiding door een PKRA-jurylid
Het kitecamp start voor de Klabbers meteen de volgende dag (het eerste deel van de groep is al op 2 maart aangekomen). Julian Hosp, de instructeur van het camp stelt zich voor. Julian is een Oostenrijker en internationale teamrijder van F-One. Daarnaast is hij een vast jurylid van de PKRA. Hij heeft dus niet alleen ervaring in zelf freestylen maar ook in het beoordelen van anderen. De bedoeling van het kamp wordt door Julian uitgelegd. Het gaat niet alleen om het leren van technische freestyle tricks, maar ook over hoe je een kiteboardwedstrijd tactisch kunt varen en wat het betekent om een merk/sponsor te vertegenwoordigen. En natuurlijk het belang van andere mensen die je steunen, zoals ouders en/of je partner.
Kijk daar zwemt een Mantarog!
Het dagschema voor de jonge kiteboarders ziet er als volgt uit: ‘s morgens rond half negen werd er ontbeten, het dagprogramma besproken en tegen tien uur werden de pick-ups volgeladen met kiteboardspullen om vervolgens naar het strand te gaan. Kitebeach, ook wel Fragata genoemd, is een spot met zowel relatief vlak water als golven. Het vervoer naar de spot is niets minder dan een 4×4 die door het losse zand naar de spot ploegt. Er werd gekiteboard tot ongeveer vier uur. Daarna werden de kites opgeruimd en ging de stoet terug naar het hotel met de auto’s. Een paar keer ging een deel van de groep terug naar het hotel in Santa Maria door een downwinder te maken, onder leiding van Julian of Klaas. Een downwinder waarbij je om een landpunt heen moet varen waarbij op een gegeven moment de wind aflandig wordt. Enkele vrijwillige chauffeurs reden de spullen dan terug naar het hotel. Erg gaaf vond Remco het moment dat hij tijdens zo’n downwinder een raily maakte en een grote Mantarog onder zich door zag zwemmen.
Nanette van der Snoek laat de hele groep mannen zien hoe je een F16 maakt.
Video-analyses en voedsel
Terug in het hotel ging de groep naar de filmpjes kijken die gemaakt waren. Door de video-analyses van de pogingen om tricks te landen leerden de rijders van elkaar en van Julian Hosp wat ze konden verbeteren om de volgende keer de tricks wel te landen. Na de analyses was het tijd voor een voedzame maaltijd. ‘s Avonds ging een deel van de groep uit en een deel ging terug het hotel. Sjoerd en Remco gingen vrijwel altijd naar het hotel omdat ze ook nog voor school moesten leren.
Julian heeft de groep zes dagen begeleid. Hij gaf tips hoe je het meest effectief kunt trainen. Je kon zelf bepalen welke tricks je wilde leren en hoe je je pauzes indeelde. Julian stond dan op het strand en gaf de rijders een teken om even terug te komen en uitleg van hem te krijgen. Ook kon je zelf even naar de kant gaan om wat te vragen. De groep vond Julian een erg fijne gast die ook echt voor ze klaar stond. Remco stond versteld van de foutjes die Julian bij hem zag. Er werd veel gefilmd om daarvan te leren. Bram van Blokland lag geregeld met gevaar voor eigen leven met zijn GoPro in het water om de groep te filmen. Klaas (Einte Adema) zorgde voor foto’s en film en deed interviewtjes met iedereen.
Salinas & Blue Eye
In de twee dagen dat de groep geen wind had konden ze het eiland gaan verkennen. Leuk om te zien zijn Salinas (de oude zoutwinning in een krater) en Buracona (een mooi stukje natuur met de ‘Blue Eye’). Na een paar dagen intensief kiteboarden is een rustdag geen overbodige luxe. In de zoutpannen van Salinas kan je voor vijf euro naar binnen en mag je in grote zogeheten zoutpannen drijven. “Een heel bizar gevoel”, volgens Remco Klabbers. Omdat het water zo ontzettend zout is heb je het gevoel op een luchtbed te liggen. Na het zoutbad is er ook de mogelijkheid om tegen een meerprijs je lichaam met zoutkristallen in te smeren in een modderbad. Boardshort uit en smeren met die modder.
Na het insmeren, een paar foto’s en afschrobben in het zoute water kan je door naar de volgende halte: ‘Blue Eye’. Dit is een toeristische trekpleister die ook wel bekend staat als een soort natuurlijke bron. Het was voor de Nederlandse delegatie zoeken naar de juiste afslag want op een gegeven moment bevind je je in de middle of nowhere. De locals begrijpen je niet altijd als je om de weg vraagt en een verkeerde afslag zet je zo oog in oog met een groep waakhonden. Maar met een beetje volharding en een 4×4 kom je uiteindelijk op de plek van bestemming: Blue Eye. De moeite van de offroad trip waard. Je kan namelijk van de rotsen in het water duiken en springen. Dit is extra lekker op het moment dat iedereen nog onder het zout zit. Verfrissend om dan in helder water af te spoelen.
Wat leerden de deelnemers?
Het echte trainingscamp onder leiding van Julian duurde zes dagen. Er werd veel bijgeleerd. Een greep uit de doelstellingen van de deelnemers en wat ze bijleerden.
Geen moment gaat verloren. Julian bespreekt tijdens het ontbijt de doelstelling van die dag per persoon door.
Jop Heemskerk wil graag professioneel kiteboarder worden en wilde deze trip leren meer tricks into-blind te landen. Dat wil zeggen dat je landt met je rug naar de bar toe. Wat een trick een stuk lastiger maakt en ervoor zorgt dat je hogere punten scoort bij de jury. Jop kreeg onder de knie hoe hij into-blind moest landen en kon na afloop een frontroll to-blind, een railey-to-blind en een back-to-blind. Daarnaast legde Julian Hosp uit hoe je om moet gaan met sponsoring. Wat verwacht een merk van een rijder en hoe kan je als rijder waarde toevoegen aan een merk. Een gouden tip voor Jop was het gebruiken van de vrije hand bij de landing, voor de balans. Door de video-analyses zag hij tevens dat hij door een aanpassing van zijn houding makkelijker een grab van zijn board kon doen. Volgens Jop een leerzame ervaring. “Ik vond ook de teamspirit heel gaaf. Iedereen pushte mij om voor een bepaalde trick te gaan die ik anders niet zou doen,” aldus Jop Heemskerk.
Remco Klabbers wil graag een universitaire graad halen in de economie en dat combineren met het leven als professioneel kiteboarder. Voor deze trip had hij als doel progressie te maken en ook wil hij graag weten hoe hij het beste een wedstrijd kan varen. Hoe scoor je nou het snelst bij de jury? Remco kreeg met hulp van Sander en Julian de 313 onder de knie, leerde de lowmobe door zelf te proberen en met tips van Etienne Lhote leerde hij de frontmobe te staan.
De persoonlijke coaching en tips van Julian Hosp zijn goud waard. Remco Klabbers luistert aandachtig naar de heldere uitleg van Julian.
Jongere broer Sjoerd Klabbers wil naast het landen van nieuwe tricks ook leren hoe je zo efficiënt mogelijk kunt trainen. Graag zou hij de Nederlandse top halen en wellicht meedraaien met de wereldtop. Maar eerst wil hij zijn vwo afmaken. Tijdens de trip leerde Sjoerd van zijn broer en van Julian de lowmobe. Van Remco en Sander kreeg hij de tips om de flat3 te staan. En Julian Hosp leerde hem ook nog de blind-judge. Door sneller te draaien en de kite iets hoger te zetten dan Sjoerd gewend was lukte het hem om tricks te landen die hij voorheen niet kon landen.
Nanette Snoek, wilde dolgraag de railey-to-blind landen. Maar ze kwam terug met een veel groter arsenaal aan gelande tricks. Naast de railey-to-blind, waar ze al de hele zomer over had gedroomd leerde ze een F-16 te landen. Door de kiteloop op twaalf uur in te zetten lukte het haar de trick te staan. Bij de railey-to-blind was Nanette eigenlijk te onzeker. Door het zelfvertrouwen te verhogen en de trick in te zetten met de overtuiging hem te landen lukte het haar om de trick te staan. Het kostte wel wat crashes, maar uiteindelijk lukte het. Nanette leerde dat het niet erg is om te crashen. “Ik heb de lol ervan leren inzien. Ik ben nu ontzettend gemotiveerd geraakt om nieuwe dingen te oefenen en er voor te trainen.” Aldus Nanette Snoek.
Steyn Muller wil graag zover mogelijk komen in de kiteboardwereld. In 2010 was hij goed op weg door Nederlands Kampioen bij de jeugd te worden. In 2011 begint hij zijn wedstrijdseizoen door mee te gaan op het trainingskamp. Hij leerde tijdens het verblijf op Sal de 313 te landen. Daarnaast heeft hij de rest van zijn arsenaal geperfectioneerd. De gouden tip die Steyn Muller kreeg was om het depowerkoord tussen wijs- en middelvinger te houden bij een pass. Hierdoor bleef de kite beter staan en was het eenvoudiger om te passen zonder dat je heen en weer geslingerd werd.
Rens van der Schoot wilde werken aan zijn stijl en verschillende tricks met paas leren. Naast het leren van nieuwe tricks wil hij het graag op film hebben zodat hij het kan delen met de wereld. Uiteindelijk leerde Rens een kiteloop handlepass, een 313 en een s-bend met pass. Van Klaas Adema kreeg hij tips voor de slimchance. Een gouden tip voor Rens om zijn kiteloop met pass te landen was om zijn rechtervoet naar achteren te zwaaien in plaats van zijn linkervoet. Het lukte Rens om thuis te komen met een veelbelovend filmpje van zijn progressie (http://bit.ly/gmneD0) .
Rens van der Schoot weet Julian Hosp en ieder ander te verbazen met zijn geboekte progressie tijdens het camp.
Sander Bos wilde graag de slimchance landen, maar kwam terug met een heel ander arsenaal aan tricks. Onder andere de 313, flat5 en een flat3 met indy-grab kreeg hij geland. De blind-judge kreeg hij geperfectioneerd en op een haar na had hij de lowmobe. Dit alles met dank aan Remco, Sjoerd, Klaas en Julian en met een schuin oog naar Nanette, maar dat om hele andere redenen.
Een beetje rondhangen is er niet bij, zodra de 4×4′s zijn uitgeladen wil iedereen zo snel mogelijk het water op.
Hoe je een heat vaart
Julian Hosp gaf onder andere tips over hoe je het beste een heat vaart. Het is handig om op papier te zetten welke tricks je kunt en die als basis in je heat te doen. Ook is het handig om een horloge om te hebben waar een timer op zit. Je weet dan precies wanneer de heat begint en afgelopen is. Maar wat nou als je tegen iemand vaart die normaliter beter is dan jij? Kijken naar je tegenstander zal je alleen afleiden en onzeker maken. Zorg dat je je eigen patroon afwerkt en als je daarmee klaar bent kijk je naar het niveau van je tegenstander. Afhankelijk daarvan kun je dan beslissen of je nog meer tricks moet doen om de wedstrijd in jouw voordeel te laten beslissen.
Het tweede deel van het camp konden de rijders zelf verder oefenen. Analyses en dergelijke werden niet meer gedaan. Julian werd afgewisseld door Ettiene Lothe, een internationale teamrijder van F-One, die nog gevraagd kon worden om advies. Een gast die lekker op zijn relaxte wijze deelnam aan het camp. De rijders hebben veel met hem kunnen lachen, over kiteboarden gepraat en nog wat tricks verder met hem geoefend. Al met al voor de jonge talenten een erg leerzaam en leuk camp, met dank aan F-One, Ozone en O’ Neill voor de support.
